I. GÜN --Dışarı bakarken camın hemen önündeki narin ama bir o kadarda mağrur duran menekşeye kaydı gözüm, onu neden içeri almamıştı(n)ki hayat, karlara dayanabilirmiydi bu hassas yaprakları?  Menekşe: Bazen hissedilenleri zordur yansıtmak. Sanki anlatılabilecek her şey yansıtılmış, söylenebilecek her şey söylenmiştir. Anlarmı beni acaba?
II.GÜN
--Dünden beri yağan kar sanırım bugünde durmayacak.  Menekşe: Bilmezmisin ne kadar hassas olduğumu, elini uzatsan kardan buz kesmiş yapraklarıma işte o zaman pul pul dökülür adın dilimden bu satırlara.
III.GÜN
-- Bir sağanaktan delice dökülür gibi sürüyor kar yağışı. Tüm yapraklarınıda indirmeye başlamış. Kafamda kar yüklü bulutlar var. Menekşe: Ne işe yarar kelimeler hissettiğim acıyı anlatamadıktan sonra… Ne işe yarar cümleler, bu çaresizliği özetleyemedikten sonra… Ne işe yarar yarına dair umutlar, bu ümitsizliğe derman olamadıktan sonra… 
IV. GÜN
-- Acaba yerinimi değiştirsemki… Menekşe:Dokunsalar ağlayacağım bir ömür boyu. Ve değseler hüznüme, döküleceğim parça parça...
V. GÜN
--Bugün hava daha iyi ya güneş açarsa diye bekliyorum. Bu mavi menekşemin karlara inat çoşkusu sardı beni. Biraz su mu versem acaba? Menekşe: Umutların tükendiği yerdede çırılçıplak kalmak var hayatta.ama yinede öyle dokunsalar ağlarım demeler, yamaçlarına sis çöktürmeler, yok öyle hüzne yenik gülüşler, dirileceğim… | 
